ABDEST BOZAN OTU (Pimpinella Major): Orman
kenarlarında, rutubetli çayırlarda ve özellikle güneşli yamaçlarda yetişir.
Haziran ve Eylül ayları arasında beyaz ve pembe çiçekler açar. Mart Nisan ve
Eylül Ekim aylarında toplanır.
Faydası :Büyük abdest bozan otunun kökünden
iştah açıcı, idrar ve ter söktürücü ilaçlar yapılır. Kökler 35 derece
sıcaklıkta kurutulduktan sonra öğütülerek toz haline getirilir ve
kavanozlarda hava ve ışık almayacak şekilde saklanır.
ÖNEMLİ : Bu ot cilde bulaştığında bazen güneş
ışığının etkisiyle deri hastalıklarına sebep olabilir. Bu yüzden ot toplandıktan
sonra elleri iyice sabunlayarak yıkamak gerekir.
Acıağaç (kuvasya ağacı) : Sedefotugillerden; 2-3
metre boyunda küçük bir bitkidir. İnce kabuklarının üzerinde sarı benekler
vardır. Çiçekleri kırmızıdır. Sıcak ülkelerde yetişir. Bu ülkelerde acı ağaç
kabuklarından yapılan kaplardan su içenlerin kuvvetleneceğine inanılır.
Hekimlikte ; kökü, kabuğu ve odunu kullanılır. Etkili maddesi "Quassine"dir.
Çok acıdır.
Faydası : İştah açar, hazmı kolaylaştırır. Ateşi
düşürür. Tükürük ifrazatını arttırır. Mide, bağırsak, karaciğer ve
böbreklerin çalışmasını düzenler. Böbrek sancılarını keser, taşların
düşürülmesine yardımcı olur. Bağırsak kurtlarını döker. Kanamaları durdurur.
Haşarat kaçırıcı olarak da kullanılır. Fazla kullanılacak olursa; baş
dönmesi, mide bulantısı ve kusma yapar.
Acıbakla (termiye) : Baklagillerden; otsu bir
bitkidir. Acı taneleri kullanılır.
Faydası : Besleyicidir. İdrar söktürür ve idrar
yollarını temizler. Böbrek iltihabını giderir. Böbrek taş ve kumlarının
düşürülmesine yardımcı olur. Baş ağrılarını dindidir. Romatizma, lumbago ve
siyatik ağrılarını keser. Albümin miktarını düşürür. Vücutta biriken tuzu atar.
Acıçiğdem (güzçiğdemi) : Zambakgillerden;
sonbahar aylarında çiçek açan, mor renkli, zehirli bir bitkidir. Rutubetli
yerlerde yetişir. Hekimlikte haricen kullanılır.
Faydası : Romatizma ve nikris tedavisinde
kullanılır. Ancak zehirli olduğundan dikkatli olmak gerekir.
Adaçayı (salvia officinalis) :
Ballıbabagillerden; özellikle Akdeniz bölgesinde yetişen ıtırlı bir bitkidir.
Menekşeye benzeyen çiçekleri haziran, temmuz aylarında açar. Yaprakları uzun,
kenarları tırtıllı, beyazımsı yeşil renktedir. Hafif kafuru kokusu vardır. Çiçek
açtığı zaman toplanıp, kurutulur.
Faydası : Mide ve bağırsak gazlarını giderir.
Mide bulantısını keser. Hazım sisteminin düzenli çalışmasını sağlar. Boğaz,
bademcik ve dişeti iltihaplarını giderir. Göğsü yumuşatır. Astımdaki sıkıntıları
geçirir. İdrar ve ter söktürür. Banyo suyuna katılıp yıkanılırsa; zindelik
verir. Günde, 3 kahve fincanından fazla içilmemelidir.
Adamotu (köpekotu) : Patlıcangillerden; geniş
yapraklı, fena kokulu bir bitkidir. Kökü, insan şeklini andırır. Bilhassa
Antalya çevresinde yetişir. İçeriğinde "Hyoscyamine", "Hyoseine" ve "Atropine"
vardır.
Faydası : Cinsel gücü arttırıcı etkisi vardır.
Adasoğanı (scille) : Zambakgillerden, bir çeşit
bitkidir. Yaprakları uzun şerit şeklindedir. Çiçekleri; yeşil ve beyaz
damarlıdır. 2 kilogram kadar olan soğan kısmı, yapraklarının altındadır. Acı ve
zehirlidir. 7,5 gram adasoğanı öldürebilir. İçeriğinde "Scillarena glikozidi"
vardır. Tazeyken kullanılmaz. Aksi halde zehirlenme ve kusmalara yol açar.
Soğanın etli olan orta kısmı dilimlenerek kurutulur. Sonra dövülüp toz haline
getirilir. Ev ilaçlarında çok dikkatli kullanılması gerekir.
Faydası : İdrar söktürür. Kalp hastalarında
vücuda biriken suyu boşaltır. Azotemi'yi azaltır. Böbrek hastalarının
kullanmaması gerekir. Uzun süre kullanılacak olursa "Albüminüri" yapar.
Ağaçkavunu (utruç) : Turunçgillerden; yaprakları
mavimsi pembe bir ağaçtır. Meyvesi; buruşuk kabuklu iri limona benzer.
Faydası : Ferahlatıcı, serinletici ve kabızlık
gidericidir.
Ahlat (yaban armudu) : Gülgillerden; kendi
kendine yetişen ve üzerine armut aşılanan bir ağaçtır. Yemişi iyice
olgunlaştıktan sonra yenir.
Faydası : Meyveleri, ishal keser. Zehirli hayvan
sokmalarında da filizleri dövülüp, konur.
Ahududu (ağaççileği) : Gülgillerden; böğürtlen
gibi çalı halinde, dikenli bir bitkidir. Kümeler halindedir. Kendiliğinden
yetişir. Meyvesi duta benzer. Sarımtırak kırmızı portakal renginde, sulu ve
güzel kokuludur. Meyvesi toplanıp, kurutulur. Reçel, şurup ve likör yapılır.
Meyve olarak da yenir.
Faydası : Kanı temizler, vücutta biriken zehirli
maddelerin atılmasını sağlar. Terletir ve idrar söktürür. Kabızlığı giderir.
Vücuda dinçlik verir. Romatizma, mafsal kireçlenmesi, nikris, boğaz, bademcik ve
göz iltihaplarında kullanılır. Kansızlık ve veremde çok iyi bir gıdadır. Ateş'i
düşürür. Üre ve şeker hastalarına da faydalıdır. Mide ülseri olanların
kullanmamaları gerekir.
Akasya (salkımağacı) :
Baklagillerden; bir çeşit süs ve gölge ağacıdır. Salkım çiçekli ve küçük yapraklıdır.
Çiçekleri güzel kokar. Çiçekleri kullanılır.
Faydası : Nefes darlığını giderir. Astımın
şikayetlerini giderir.
Akdiken (geyikdikeni) : Cehrigiller
familyasından; 3-5 metre boyunda bir bitkidir. Meyveleri; siyah ve etkilidir.
Hekimlikte; meyvelerinden yapılan şurup "Sirop de Nerprun" kullanılır. Ev
ilaçlarında; kök ve kabuklarından yararlanılır.
Faydası : 20 tane meyve yenecek olursa, şiddetli
müshil tesiri gösterir ve kabızlığı giderir. Kaşıntıları da keser. Ancak,
belirtilen miktardan fazla kullanılmamalıdır. Aksi halde, şiddetli karın
ağrılarına sebep olur.
Akhuşağacı (kayınağacı) : Kayıngillerden; nemli
topraklarda yetişen bir ağaçtır. Meyveleri küçüktür. Yaprakları ilkbahar
aylarında toplanıp kurutulur.
Faydası : İdrar söktürür. Vücutta biriken suyu
boşaltır. Böbreklerin düzenli çalışmasını sağlar. Şişmanlamayı önler. Romatizma
ağrılarını dinlendirir. Ayak kokularını keser. Saçları gürleştirir, kepekleri
yok eder.
Cilt hastalıklarını tedavi eder. Kalp
kifayetsizliğinin sebep olduğu idrar tutukluğunu giderir. Vücutta biriken tuzu
atar. Üremi ve albüminde faydalıdır.
Alıç (ekşimuşmula) : Gülgillerden; kırlarda
yabani olarak yetişen bir ağaçtır. Meyveleri; küçük muşmulaya benzer, kırmızı
renklidir. Tadı mayhoştur. Hekimlikte meyvesi kullanılır.
Faydası : Asabi çarpıntıları giderir. Sinir
bozukluğunu geçirir. Yüksek tansiyonu düşürür. Aritmide kullanılır. Uykusuzluğu
giderir. Kalbi kuvvetlendirir. Damar sertliği ve göğüs nezlesinde faydalıdır.
Altınbaşakotu (solidago officinalis) : İdrar
tutukluğu, albümin, nefrit, üremi ve sistit tedavisinde kullanılan bir çeşit
bitkidir.
Faydası : Asabi çarpıntıları giderir. Sinir
bozukluğunu geçirir. Yüksek tansiyonu düşürür. Aritmide kullanılır. Uykusuzluğu
giderir. Kalbi kuvvetlendirir. Damar sertliği ve göğüs nezlesinde faydalıdır.
Altınkökü (ipeka) : Güney Amerika'da yetişen bir
bitkidir.
Faydası : Az miktarda kullanıldığı takdirde
tatlandırıcıdır. Yüksek dozlarda kullanılırsa kusturur, ishal yapar. Müzmin
bronşitte ifrazatı artırır.
Şifalı Bitkiler Ana Sayfası
Sağlık ve Güzellik Rehberi Ana
Sayfası
kişi online
Değerli ziyaretçimiz, şifalı bitkilerin tedavi edici gücüne inanabilir ve hatta
onlarla başarılı sonuçlar elde etmiş de olabilirsiniz. Ama sağlığınıza
gerçekten değer veriyorsanız, özellikle, önemli sonuçlara yol açabilecek
hastalıklarda doktora görünmeyi ihmal etmeyiniz! Basit bir rahatsızlık
sandığınız belirtiler, yaşamsal önemde bir hastalığın ön belirtileri
olabilir!.. Hastalıkların teşhisi ve tedavisi yalnızca uzman tıp
doktorlarınca gerçekleştirilebilir!.. Lütfen bu konuyu gözardı etmeyiniz!..
.gif)